• دیل کارنگی: تکرار مادر مهارت هاست.
  • ناپلئون : اندیشه کنید زیرا اندیشه کردن مایه زنده دل بودن مردم است.
  • آنتونی رابینز : تعلل و عقب انداختن کارها، یکی از شایع ترین راههای فرار از رنج است.
  • آبراهام لینکلن : گامهای من رو به جلو همواره آرام بوده اند. این را خودم می دانم، اما هرگز هیچ گامی را رو به عقب برنداشته ام.
قناعت

قناعت چیست؟

قناعت حالتي است نفساني كه باعث اكتفا كردن به قدر حاجت و ضرورت مي‌شود. اين صفت از صفات فاضله و اخلاق خوب است و بسياري از صفات ديگر مربوط به آن است. اگر انسان با روحية قناعت زندگي كند از اوصاف ناپسند، مانند: طمع، حرص و جمع‌آوري‌بي‌حدوحصر مال و ثروت بدور خواهد ماند.(۱) صفت قناعت مَركبي است كه آدمي را به مقصد و سعادت دنيا و آخرت مي‌رساند. زيرا هر كس به قدر ضرورت قناعت كرد و دل را به تجمل و افزون طلبي نسپرد هميشه فارغ‌البال و مطمئن بسر خواهد برد، به گونه‌اي كه تحصيل آخرت برايش آسان و زندگي دنيا راحت مي‌باشد.

پيش‏تر گفتيم كه مال و تلاش براى تحصيل آن به خودى خود مذموم و يا ممدوح نيست، بلكه نحوه بهره بردارى از مال و راه كسب آن قابل نكوهش يا ستودن است از لحاظ اخلاقى روشن است كه صرف مال در مسير عمل صالح و جلب رضايت پروردگار ستوده است و كسب مال بدون اشتغال قلب و ابتلاء به حرص و آزمندى، ارزش اخلاقى مثبت دارد. حكم اخلاقى مربوط به بهره‏بردارى كسب و گردآورى مالى نيز همين است ولى از لحاظ تربيتى اين پرسش باقى است كه آيا انسان‏ها نوعا در برابر خطرات مال اندوزى مقاوم هستند؟ آيا انسان‏ها نوعا مى‏توانند در عين كوشش براى كسب ثروت بيشتر از تعلق قلبى به آن بپرهيزند؟ آيا انسان‏هاى ثروتمند مى‏توانند به راحتى اموال خود را انفاق كنند و يا به آسانى از آنها جدا شوند، به مرگ انديشه كنند و از فراغ مال خود اندوهگين نشوند؟ با مشاهده احوال مردم، پاسخ اين سؤالات منفى خواهد بود. تجارب گواه آن است كه مال و مال اندوزى راهزن طريق كمال است و انسان‏هايى كه حق مال خود را ادا كنند و شكر آن را به جاى آورند اندك هستند. گويا ائمه اطهار نيز به سبب اين ويژگى نوعى انسان‏ها، آنان را از گرايش به‏مال پرهيز داده‏اند و به ميانه‏روى و قناعت توصيه فرموده‏اند از پيامبر اكرم(ص) روايت شده است:
منهومان لا يشبعان: منهوم العلم و منهوم المال؛ (185)   دو آزمند سير نمى‏شوند حريص در علم و حريص در مال.

(بیشتر…)

تبلیغات