•  09141234567
  •  DeltaDl.com@gmail.com

نرم افزار

موبایل

گرافیک

کتاب الکترونیکی

چند رسانه ای

نمونه سوال

مقالات

شناسایی مهم ترین آسیب های علم وفناوری در ایران

تحلیلی بر برنامه های پنج ساله توسعه

در دو دهه اخیر، تأکید بر تدوین سیاست و برنامه ریزی جهت توسعه علم وفناوری در ایران را می توان در سخنان مسئولان و اسناد بالادستی کشور به خوبی مشاهده نمود. با این وجود به نظر می رسد تحقیق جامعی که سیاست های علم وفناوری تدوین شده در برنامه های پنج ساله توسعه پیشین را مورد نقادی قرار دهد، کمتر به چشم می خورد.

در این پژوهش با رویکردی اکتشافی و توصیفی تلاش شده تا تمامی اسناد برنامه های توسعه کشور پس از انقلاب اسلامی مورد بررسی قرار گیرند و از روش تحلیل محتوای کمی و کیفی برای استخراج و توصیف داده های موجود در آ نها استفاده شود.

نتایج این آسیب شناسی در سه دسته کلی تحلیل های ساختاری، تحلیل های کمی و تحلیل های کیفی ارائه شد هاست. در نهایت، براساس نتایج این تحقیق، پیشنهاداتی برای تدوین هرچه بهتر مفاد برنامه ششم در حوزه علم، فناوری و نوآوری ارایه شد هاست.

سه دهه پس از جنگ جهانی دوم تمایل به دنبال کردن توسعه اقتصادی توسط دولت مردان کشورها، تبلورش در پذیرش تقریباً عام برنامه ریز ی های توسعه بعنوان مطمئن ترین و مستقیم ترین را ه دست یافتن به پیشرفت اقتصادی، پدیدار گشت و تا همین اواخر نیز، کمتر کشوری از کشورهای جها ن سوم در مطلوبیت تدوین و اجرای برنامه توسعه ملی تردید به خود راه داد هاست. گونار میردال استفاده از برنامه ریزی را روند جبری و اجتنا ب ناپذیر می داند (یوهانسن، 1367 ) :

«در برابر برنامه ریزی اقتصادی گزینه دیگری وجود ندارد. دخالت فزاینده دولت و برنامه ریزی اقتصادی جزئی از روندهای تاریخی است. ما باید بتوانیم با برنامه ریزی اقتصادی وضعیت را بهتر و بهتر کنیم. »

دولت مردان ایرانی نیز از این قاعده مستثنا نبود ه اند و بدین ترتیب برنامه ریزی میان مدت به عنوان راهی نظام مند برای فرایند توسعه کشور درآمده و در هر پنج سال، یک برنامه توسعه جدید تدوین وتصویب می شود. سابقه برنامه های بلندمدت در ایران به قبل و بعد از انقلاب اسلامی برمی گردد. قبل ازانقلاب اسلامی یعنی از سال 1327 تا سال 1356 شش برنامه تهیه شده است که 5 برنامه توسعه اجرا شده است.

بعد از انقلاب اسلامی تاکنون 5 برنامه توسعه تهیه و اجرا شده یا در حال اجراست به گونه ای که در هر برنامه، بخش های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و … وجود دارد و در هر بخش، سیاست های مرتبط معرفی شده اند. با نزدیک شدن به زمان تدوین و تصویب برنامه ششم توسعه کشور،به نظر می رسد اولین گام برای تدوین سیاست های منسجم در حوزه علم وفناوری در این برنامه، مروری نقادانه بر سیاست های مصوب شده در اسناد توسعه ای پیشین می باشد.

ازاین رو، پاسخ به این سؤال که اساساً از چه زمانی می توان ردپای مفاهیم علم وفناوری رادراسناد برنامه های توسعه ای در ایران مشاهده نمود؟ و اهداف، مخاطبان و نهایتا ابزارهای تدوین شده در برنامه ها برای توسعه علم وفناوری در این برنامه ها چه بوده اند، می تواند در تدوین برنامه پیشرو کمک قابل توجهی به برنامه ریزان کشور نماید.

به همین سبب، تحقیق حاضر سعی کرده است تا با رویکردی تحلیلی و علمی، از دریچه سیاست علم، فناوری و نوآوری، برنامه های توسعه اول تا پنجم را مورد بررسی موشکافانه قرار دهد تا از این طریق، آسیب های برنامه ریزی علم وفناوری در کشور را آشکار نموده و در کنار آن، تدابیر و راهکارهای مناسب جهت تدوین برنامه ششم توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور را در این عرصه پیشنهاد دهد.

  • 352

برچسب ها

مطالب پیشنهادی ما

دیدگاه های شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تاریخ و ساعت

  • مناسبت های روز:

نظرسنجی ها

دوست دارید سایت ما بیشتر چه مطالبی منتشر کند؟

مشاهده نتایج

در حال بارگذاری ... در حال بارگذاری ...